SHANIWAR PETHETEEL DIVAS

पुण्याची शान _ शनिवार वाडा !

मी   काल मथूरेतील  अनुभवा बद्दल  लिहिल  होत .त्या नंतर  बाबा army तील  सर्विस काळ संपल्या नंतर पुण्याला आले। शनिवार पेठेतील वाड्यात  राहायला आल्या नंतर एक वेगलाच  अनुभव आल़ा मी तेव्हा  दुसरीत होते। सैंट  मीराज शाळेत जात होते। वाडयात भरपूर मुल  होती त्यामुले  भरपूर खेलने  व्हायचे।सचिन आणि नितिन  चा  जन्म  ह्यावाडयात  झाला .    मला   चांगले .आठवते  दोघां कड़े  बघतांना, ,दोघांचे संगोपन करताना, आईची  , बाबांची , खूप ताराम्बळ   उडायची . कधी दोघे आजारी , कधी दोघे मजेत ! एकाला दूधाची  बाटली दिली तर ,तो ती  बाटली  फेकून  द्यायचा , कारण ती  बाटली   दूस्र्याची  असायची ! दोघे एकाच   वेळी आजारी पडले तर  मग विचारूच नका ! समोरच डॉ। देशपांडे ह्यांचा दवाखाना होता। मग दोघांना घेवुन आमची वरात दवाखान्यात ! पण डॉ तर   अवलीयाच  होते  ! ""ते अतिशय शांत पणे  तपासणी करायचे , औशध  द्यायचे, अणि कधी कधी  आईला म्हणायचे 'अत्ता त्रास होतोय, पण  जेव्हा   चार हातांनी कमावातील , तेव्हा माझी आठावण  काढाल ! खरच  आहे त्यांचे म्हणणे !   आज आई -बाबांना खरच  अभिमान वाटत आहे! डॉ देशपांडे आठवले की हे सगळे आठवते।,अणि वाडा  आठवला की ते आठवतात .

वाड्यातली आमची gang

मला  आठवतय वाड्यात  जी बिऱ्हाडे   होती, जी मुल  होती, सर्वांना  सचिन आणि नितिन आणि प्रमोदिनीला खेळवायला   फार आवडायचे। त्यामुळे ,आईला थोड़ी मोकळीक मिळत  असे .

डावीकडे सचिन, मध्ये प्रमोदिनी आणि नितीन ! आजवरचा सगळ्यात गोड फोटो ! 

आम्ही वरच्या मजल्यावर  रहात होतो,   खाली मधो मध  मोठे  अंगण  होते। तिथे उन्हाळ्यात  सगळ्यांचे पापड व्हायचे , घरोघरी लोणची  व्हायची , ते पापड खाण्यात  जी मजा होती, ती  आज कुठल्याच  पापड़ात  नाही! हरबरा, ऊस, बोर आवळे ,खूप मजा! प्रत्येकाच्या घरात केव्हाही, प्रवेश  मिळत असे। आमच्या शेजारी सोहोनी काकू रहात। त्यांचे कड़े  खूप खेळायची ,  त्यांच्या कड़े मला जेवायला  फार  आवडायचे  पण , नंतर कळले , की ते  जेवण आईच पाठवायची!   सगळीच  मजा ! देशपांडे , मुकीम , करंदीकर , सोहोनी , अणि मालकीण  बाई होत्या  परांजपे काकू  , सगळे लोक खूप चांगले होते। पण ,ह्याच  वाड्यातल्या काही कदू  आठवणी  पण  आहेत,पण त्या उद्या ! .