TIMMY CHE LUKHNOW MADHLE AAGAMAN

मागे सांगितलेलं तर झालं  लखनौच्या संस्कृती बद्दल. आमच्या लखनौ कॅन्टोनमेंट बद्दल काय सांगावे?  आणखीन ४ पाने लागतील!लखनौ कॅन्टोनमेंट फार छान, शांत एरिया! पुण्या सारखे" शहरातून जाणारे cantt चे रस्ते, किंबहुना cantt मधून जाणारे शहराचे रस्ते," लखनौ मध्ये नाहीत. मस्त वातावरण होत! सकाळ संध्याकाळ वॉकला, बाजारहाट असेल तर सदर बजार मध्ये जायचं.

आणि तिथलं वर्णन तर आधीच केल आहे ना? लोणची, ताज्या भाज्या, गरमागरम पकवान, थंड लस्सी, छास, कापड बाजार, वा!वा!

आणि दुकानदारांचे बोलणे तर मिठ्ठास!अदबशीर!म्हणजे,  गिऱ्हाईक खूष कसं  करावं, हे तंत्र आत्मसात केलेलं  असे हे दुकानदार! नाहीतर आपल्याकडे म्हणजे, "  दुकानातील सर्वात दुर्लक्षित वस्तू कोणती? तर ती म्हणजे गिऱ्हाईक! "हे तंत्र कसोशीन  पाळल  जात! आणि त्यांच्या ह्या मिठ्ठास बोलण्याच्या  खुबीनेच छोट्याश्या वस्तूची खरेदी सुद्धा प्रसन्नता देवून जाते. आणि नेहमी प्रमाणे इथे सुद्धा मोटरसायकल वर भरपूर फिरलो! सगळे लोक आश्चर्याने आणि कुतुहलाने बघायचे!ह्याचीच मजा वाटायची.

आणि लखनौ च्या पोस्टिंग मधला  आणखीन एक महत्वाचा किस्सा म्हणजे आमच्या  TIMMY( पोमेरीयन) चे गोड आणि खलबळजनक आगमन!खळबळजनक का म्हटल ते पुढे कळेलच!

  

हा आमचा TIMMY ! 

  १९९३ मध्ये SUMA  आम्हाला सोडून गेली आणि त्या नंतर १९९४ मध्ये अभिषेक. हे दोन्ही धक्के मला आणि भानुला पचवायला फार अवघड गेले. खरतर, आजही आम्ही त्यांची तिघांची आठवण काढत नाही असा क्षण विरळा. त्या नंतर कुत्र वगैरे पाळायच नाही असं ठरवल होत. पण २००० साली लखनौला आम्ही टिमीला आणले. त्याला आणायला गेलो तो किस्सा फार मजेशीर आहे. म्हणजे, ज्यांच्याकडे कुत्र आणायला गेलो,त्यांच्याकडे नेमके लाईट गेले होते. आम्ही बसलो, आणि तेवढ्यात त्यांनी  ७_८  पोमेरीयन पिल्लं  बाहेरच्या खोलीत सोडली! ते दृश्य फार मजेशीर होत, कारण ती पिल्लं  सैरभैर पळत सुटली! मी त्यातल एक पिल्लू उचललं, मांडीवर घेतलं, ती female  होती , पण ४ _५ मिनिट नुसती बसून होती. भानू म्हणली ही फारच आळशी दिसते!मग दुसर पिल्लू उचललं, आणि तो इतका active  होता की धडपणे हातात  सुद्धा थांबत  नव्हता! भानुला तो आवडला! त्याला घेतलं, बास्केट मध्ये मऊ मऊ गादीवर ठेवलं, अर्थात तिथे तरी तो स्वस्थ कुठे बसतोय? बास्केट सारखी हलत होती,आणि गाडी मुळे  धक्के पण लागत होते ना! (म्हणून म्हटलं होत खळबळजनक एन्ट्री!)आणि अशा प्रकारे TIMMY घरी आला!

खूपच वळवळ  आहे timmy च्या अंगात! त्याला उचलून घेतलेल अजिबात आवडत नाही!

बसं! तेंव्हा पासून घर टिमीमय होऊन गेलं!दिवसभर टिमीचाच विषय! तो कुठे आहे? तो काय करतोय? तो दूध प्यायला का?  खाल्लं  का? शू,शी केली का?वगैरे वगैरे असंख्य प्रश्न!आणि त्यांची मजेदार उत्तर! पूर्ण वेळ ह्यातच जात होता.आणि त्याला "प्रतापराव" अशी पदवी देखील बहाल केलेली आहे, कारण त्याचे असेच प्रताप आहेत म्हणून! सांगते……

एकदा  स्वयंपाकघरातून आमटीचे पातेले घेवून चालले होते, आणि तो अगदी पिल्लू होता, तर अचानक पायात आला,मी अडखळून पडले, आणि सगळी आमटी सांडली! हा घाबरून पळून गेला, पण आमची मात्र जेवणाची पंचाईत झाली! कारण आमटी म्हणजे  जीव की प्राण आमचा!  असो,तर हे असे आणखी बरेच पराक्रम आहेत timmyचे.

टेलिफोनची रिंग वाजली की सैरभैर पळणार, वाशिंग मशीनचा बझर वाजला तर घाबरणार,  डोअरबेल वाजली तर आतल्या खोलीत लपून बसणार!हे असं  घाबरट! आणी हो, कुकरची शिट्टी, ती विसरलेच की! त्याला पण जाम घाबरायचा, आणि भुंकायला लागायचा!

माझे लाड करा, पण कामाचं  मात्र बोलू नका!

त्याला फक्त लाड करून घ्यायला हवेत. लाड केले की खुश! आणि बाकी वेळ कसा घालवायचा? त्याच उत्तर ----------हे पहा! 

तसा भनुचा सगळा अभ्यास मीच घेतो  बर का! आई नाही काही.,कळलं?

घराच्या आत पाउस? मग काय?आईची छत्री आहे ना!