चैताली old age care मध्ये कामाला जाते.तिला फक्त तीन दिवस काम असते. कारण मग अनीशकडे पण बघावं लागतं. त्यामुळे त्या दोघांचे घरातले काम वाटलेले असते. .
तर, अनिरुद्ध कडे अनिश सोबत मजा केली! अनिश खूप हुशार आणि गोड मुलगा आहे.
तिथे त्याच्या शाळेत पण जाऊन आले. खूप सारी खेळणी, खूप सारे creative काम करून घेण्याचे कसब त्यांच्या टीचर्स मध्ये दिसले. त्याने काढलेली चित्र पहिली,तो काही काही प्रोजेक्ट्स बनवतो ते पहिले, आणि थक्क झाले! पण अनिरुद्ध त्याला खूप प्रोत्साहन देतो, त्याच्या बरोबर वेळ घालवतो. त्याला सकाळी टिफिनमध्ये छान छान पदार्थ देतो! खूप कष्ट घेतो त्याच्यासाठी. अनिश माझ्या सोबत माझ्या खोलीत झोपला पहिल्यांदा, त्या दिवशी त्याने किती मस्ती केली! कॉटवर उड्या मारल्या, हसत होता, खरचं खूप आनंद झाला त्याला.एकाच ब्लॅंकेट मध्ये झोपलो!त्याचंच त्याला फार नवल! मी त्याचे खेळ बघितले, त्याच्या बरोबर खेळले त्यामुळे त्याला मी त्याची फ्रेंड वाटली असावी! एक comfort level आली होती माझ्या सोबत!
आणि माझं मुलांसोबत चांगलं जमतं हे मला चांगलंच ठाऊक आहे ना! झोपतांना किंवा इतर वेळी पण तो खूप काही काही प्रश्न विचारायचा. तू इंडिया हुन आलीस का?, परत कधी जाणार आहेस?, मग पुन्हा इकडे कधी येणार आहेस? आणि निघाले की फार वाईट वाटायचे त्याला, इवलुसा चेहरा व्हायचा त्याचा... पण पुन्हा सोमवारी आले,की पुन्हा मजेत असायचा. रात्री मला विचारलं की तुझ्या रूममध्ये झोपू? मग त्याला गोष्टी वगैरे सांगितल्या. एकदा निरागसपणे मला विचारलं, "are there ghosts and witches here ? मी म्हटले, no not at all. पुन्हा पुन्हा विचारलं,मी पुन्हा पुन्हा त्याला तेच समजून सांगितलं. मग त्याचे काय समाधान झाले कुणास ठाऊक, पण पुन्हा नाही विचारले. त्याला त्या दिवशी खूप सांगितले,की असे काही नसते, आणि तू एकदम strong आहेस. झोपतांना त्याला थोपटत होते, तर त्याला फार मजा वाटली!
तर, अनिश सकाळी ८ वाजता शाळेत जातो. एका शनिवारी त्याच्या शाळेत सर्वांनी नाईट ड्रेस घालून जायचं होतं! मला फार मजा वाटली, कारण आपल्याकडे असे काहीच दिसत नाही.
त्याला शाळेत सोडून पुढे मॉलमध्ये जायचं, सामान आणायचं, आणि घरी येऊन पदार्थ बनवायचे. चैताली प्युअर व्हेजिटेरिअन आहे, त्यामुळे नॉन व्हेज पदार्थ बनून आम्ही तिघे खायचो. चैतालीची कामावर जायची वेळ सकाळी ११ ते रात्री १० पर्यंत होती. त्यामुळे ती रात्री घरी येईपर्यंत, आमचे किचन स्वच्छ झालेले असायचे! ३०० वाजता अनिश घरी आला कि पुन्हा काहीतरी बनायचे, मी तिकडे कांगारू मीट खाल्ले, पहिल्यांदा! खूप टेस्टी लागले! एकतर, मी ऑस्ट्रेलियाला जातांना २ पॉईंट अजेन्डा घेऊन गेले होते...चांगले चुंगले खाणेपिणे, आणि फिरणे, देश पाहणे! त्यामुळे beef आणि bacon सोडून सर्वकाही खाल्ले! भरपूर पायी फिरायचं, आणि भरपूर खायचं! जे जे दिसेल ते बघायचं!
अनिरुद्ध बरोबर फिशमार्केटला गेले होते, आणि तिथल्या फिशची व्हरायटी आणि फिशची आवक बघून हैराण झाले!
एका sushi shop मध्ये गेलो होतो. एका revolving round table वर अनेक प्रकारचे सॉसेस छोट्या छोट्या बाऊलमध्ये ठेवलेले असतात. आपण आपल्या आवडीचे sushi प्लेटमध्ये घेऊन बसायचं, मग जो सॉस आवडेल तो घ्यायचा, त्याचा आस्वाद घ्यायचा! खूपच छान अरेंजमेंट!
मी इतकी खुश झाले ते पाहून, नाहीतर आपल्याकडे म्हणजे?... लिंबू कांदा extra ५ रुपये, extra सांबर १० रुपये, वगैरे, वगैरे... वगैरे... खायचे सोडून माणूस वैतागून निघून जाईल असे वागायचे... पण इकडे माणूस यावा,आणि त्याने ठरवल्यापेक्षा जास्त खाऊन जावे, अशी धारणा! त्यातूनच हे पाहुणचाराचे चित्र उभे राहते,आणि मन खुश होऊन जाते!
तर,अनिरुध्दकडेअसतांनाआम्ही बरेच पदार्थ बनवले, ,मजाआली! scones बनवले. कांगारू BBQ बनवले,
 |
| scones |
 |
| BBQ kangaroo meat |
 |
| fish |
 |
| i made these scones! |
Black rice with gaucamole, chicken and salad! फिशचे अनेक प्रकार,mussels oysters, lobsters,squids, खेकडे, असे अनेक प्रकार खाऊन झाले. मी TLC channel वर पाहिलेले अनेक पदार्थ मूर्तरूप घेतांना बघण्याचा आनंद काय वर्णावा? तो माझा मलाच माहित! mascarpone cheese , goat cheese , blue cheese असे अनेक प्रकार चीझचे पहिले, चाखले !gnochi (नोकी) बनवली. smoked salmon, shrimps आणि octopus देखील खाल्ले! अख्खा crab मिठाच्या पाण्यात नुसता boil करून, त्याला तोडून तोडून आतलं मऊमऊ मीट खाल्ले, वाह!
 |
| Sugar snaps मसाला! |
 |
| Tera Mi Su! |
 |
| Rice paper rolls |
 |
| Waffles with maple syrup and LOTSof CREAM! |
 |
| BBQ prawns and kangaroo meat white wine! |
 |
| knochi (नोकी) |
एकदा mall मध्ये गेले होते, तेंव्हा हे waffles खाल्ले.वाह! काय चविष्ट होते! शिवाय भरपूर क्रीम आणि maple syrup. . पुन्हा कधी असे waffles खायला मिळतील?????
 |
| wine and cheese |
 |
| Crabs, Shrimps, Ooctopus, squids |
मजाच होती सगळी!सोबत थोडी वाईन ! मग काय विचारता महाराज? अजून आठवलं तरी
तोंडाला पाणी सुटतं ! पण इथे आपल्याकडे नाशिकमध्ये काहीच मिळत नाही,
त्यामुळे नुसत्या आठवणीवर राहायचं, झालं.. All these dishes would have
cost me a BOMB if I was to eat these in a restaurant!
It Was a delightful and wonderful CulinaryExperience!! ह्यासाठी मी अनिरुध्दची नेहमीच आभारी राहीन हे नक्की!
त्याला शाळेत सोडून पुढे मॉलमध्ये जायचं, सामान आणायचं, आणि घरी येऊन पदार्थ बनवायचे. चैताली प्युअर व्हेजिटेरिअन आहे, त्यामुळे नॉन व्हेज पदार्थ बनून आम्ही तिघे खायचो. चैतालीची कामावर जायची वेळ सकाळी ११ ते रात्री १० पर्यंत होती. त्यामुळे ती रात्री घरी येईपर्यंत, आमचे किचन स्वच्छ झालेले असायचे! ३०० वाजता अनिश घरी आला कि पुन्हा काहीतरी बनायचे, मी तिकडे कांगारू मीट खाल्ले, पहिल्यांदा! खूप टेस्टी लागले! एकतर, मी ऑस्ट्रेलियाला जातांना २ पॉईंट अजेन्डा घेऊन गेले होते...चांगले चुंगले खाणेपिणे, आणि फिरणे, देश पाहणे! त्यामुळे beef आणि bacon सोडून सर्वकाही खाल्ले! भरपूर पायी फिरायचं, आणि भरपूर खायचं! जे जे दिसेल ते बघायचं! 
मी इतकी खुश झाले ते पाहून, नाहीतर आपल्याकडे म्हणजे?... लिंबू कांदा extra ५ रुपये, extra सांबर १० रुपये, वगैरे, वगैरे... वगैरे... खायचे सोडून माणूस वैतागून निघून जाईल असे वागायचे... पण इकडे माणूस यावा,आणि त्याने ठरवल्यापेक्षा जास्त खाऊन जावे, अशी धारणा! त्यातूनच हे पाहुणचाराचे चित्र उभे राहते,आणि मन खुश होऊन जाते!
No comments:
Post a Comment